Ukrayna–Türkiye serbest ticaret anlaşması

Ukrayna ile Türkiye arasında serbest ticaret anlaşması müzakereleri, aralıklarla, on yılı hayli aşkın süre yürüdü. Anlaşma Şubat 2022’de, tam ölçekli işgalden günler önce imzalandı.

Neden bu kadar uzun sürdü

Çünkü iki ekonomi birkaç yerde rekabet ediyor, başka yerlerde birbirini tamamlıyor ve müzakere esasen hangisinin hangisi olduğuyla ilgiliydi.

Tarım kalıcı zorluktu; her iki ülkeyi içeren neredeyse her ticaret müzakeresinde olduğu gibi. İkisi de siyaseten hassas sektörleri olan önemli tarım üreticisi ve hiçbiri baştan sona tam liberalizasyon istemedi.

Neyi kapsıyor

Sınai malların büyük çoğunluğunda gümrük vergilerinin kademeli kaldırılması; hassas kategoriler için aşamalı takvimlerle. Tarımda daha sınırlı ve kota temelli bir düzenleme. Hizmetler, kamu alımları ve uyuşmazlık çözümüne dair, modern anlaşmalarda artık standart olan hükümler.

Gerçek fırsatlar

Bir yöne makine, araç ve komponent, kimyasal ve inşaat malzemesi; diğer yöne tarımsal hammadde, metal ve işlenmiş gıda. Segmente göre iki yönde tekstil ve tüketim ürünleri.

Coğrafya muazzam yardım ediyor: Karadeniz kısa bir güzergâh ve kısa güzergâhlar en çok, navlunun teslim maliyetinde büyük pay tuttuğu ağır ya da düşük marjlı mallarda önemli.

Sonuç vermesini ne belirliyor

Her zamanki gibi menşe kuralları ve üçüncü ülke girdilerinin ürünü diskalifiye etmemesi için kümülasyonun mevcut olup olmadığı. İki uçtaki gümrük usulü. Ve mevcut dönemde gümrük oranlarından çok sigorta ve lojistik.

Kaldırılan bir gümrük vergisi, sevkiyatına teminat bulamayan bir ihracatçı için hiçbir şey ifade etmez. Bu şeylerin gerçekte bağladığı sıra budur.

On beş yıl beklenen bir anlaşmanın imzalanması, iş yapan taraf için bir başlangıç değil bir davetiye: asıl iş, gümrük idarelerinin aynı belgeyi aynı şekilde okumaya başlamasıyla oluyor. İki ülkenin arasında yirmi yıldır çalışan biri olarak beklentim ölçülü — anlaşmanın getireceği fark, ilk beş yılda sanılandan az, sonraki on yılda sanılandan çok olacak.