Yeniden inşanın ihtiyaç duyacağı işgücünü yetiştirmek

Yeniden inşa üzerine her tartışma eninde sonunda insana ve özellikle mesleklere varır. Bir yeniden inşa çok sayıda kaynakçı, makine operatörü, elektrikçi, tesisatçı, vinç operatörü ve şantiye formeni tüketir.

Bu insanları meslek okulları üretir ve bu bölgede mesleki eğitim otuz yıldır sistemin ihmal edilen tarafı oldu. Az finanse edilmiş, eskimiş ekipmanla öğretilen ve bir statü sorunu taşıyan bir alan — anne babalar kabiliyete bakmadan çocukları üniversiteye yöneltti ve meslekler, başka bir şey yapamıyorsanız yaptığınız iş sayıldı.

Bu konuda ne yapılıyor

Önce ekipman; çünkü 1985’ten kalma bir makinede kaynak öğretip modern bir şantiyede iş bulabilecek birini üretemezsiniz. Modern kaynak kabinleri, CNC ekipmanı, elektrik eğitim düzenekleri ve ağır makine kullanımı için simülatörler.

Sonra müfredat; okulun hep öğrettiğine göre değil işverenlerin gerçekte ihtiyaç duyduğuna göre yeniden yazılıyor. Sonra eğitmen eğitimi; kimsenin planlamadığı kısıt budur: modern ekipmanı hiç kullanmamış bir öğretmen onu öğretemez.

Ve işveren ortaklıkları; böylece öğrenciler kullanacakları ekipmanda yetişiyor ve şirketler doksanıncı gün değil ilk gün çalışabilen insan alıyor.

Bunu neden kişisel alıyorum

Eğitimli operatör gerektiren ekipman satıyorum. Modern bir asfalt plenti alıp Sovyet dönemi makinelerde yetişmiş insanlarla çalıştıran bir müşteri, düşük verim, yüksek aşınma ve tedarikçiye dair mutsuz bir görüş elde eder. Mesleki eğitimin kalitesi, hayli doğrudan biçimde, kendi ürünümün performans gösterip göstermeyeceğinin belirleyicisidir.

Bu kayıttaki her şey içinde, yokluğu en uzun hissedilecek ve en geç fark edilecek kalem budur.