Sanayi kapasitesi ve savunma tedarik zinciri

Bu askerî değil sınai bir konu ve öyle ele alınmayı hak ediyor; çünkü kurulan şey, herhangi bir ürünü aşan bir imalat yeteneği.

Tedarik zinciri gerçekte neyden oluşuyor

Hassas talaşlı imalat: dar toleranslarda tornalanmış ve frezelenmiş parçalar; takım tezgâhı, metroloji ve eğitimli operatör gerektiriyor.

Elektronik montaj: dizilmiş ve test edilmiş kartlar; temiz bir ortam, dizgi ekipmanı ve test yeteneği gerektiriyor.

Kompozit ve plastik şekillendirme.

Yazılım ve kontrol sistemleri.

Ve hepsinin altında kalite yönetimi: belgelenmiş süreçler, izlenebilir malzemeler, muayene kayıtları. En az görünür unsur ve bir tedarikçinin talepkâr herhangi bir müşteriye hizmet edip edemeyeceğini belirleyen unsur.

Yetenek neden genel

Birkaç mikron toleransı tutturup belgeleyebilen bir atölye; tıbbi bileşen, havacılık parçası, otomotiv kalıbı ya da endüstriyel ekipman yapabilir. Müşteri değişiyor; yetenek değişmiyor.

Aynısı elektronik montaj için ve bir şartnameye ve bir tarihe göre çalışmayı öğrenmiş mühendisler için geçerli.

Ortak girişim boyutu

Yabancı üreticilerle düzenlemeler ekipman, süreç dokümantasyonu, standartlar ve en değerlisi böyle bir tesisi daha önce işletmiş insanlar getiriyor. Böyle bir anlaşmanın kalıcı kısmı o transfer.

Sonrası için soru

Belirli talep değiştiğinde bu tabanın genel imalata dönüşüp dönüşmeyeceği. Bu, belgelendirmelerin, kalite sistemlerinin ve müşteri ilişkilerinin aktarılabilir olacak biçimde kurulup kurulmadığına bağlı ve o karar şimdi veriliyor.

Bu yazıyı sanayi konusu olarak okumak doğru: kurulan şey ürün değil yetenek — talaşlı imalat, elektronik montaj, kalite sistemi. Bunlar bir kez kurulduğunda başka ürünlere de dönüyor; makine parkı ve kalite belgesi ürüne bakmıyor. Savunma sektöründeki faaliyetlerim de bana bunu gösterdi: asıl kalıcı olan tezgâh ve o tezgâhı kullanan insan.