Ukrayna’nın kendi vatandaşlarından topladığı para
Ukrayna’nın savaş dönemi borçlanmasının hatırı sayılır bir bölümü kendi nüfusundan ve bankalarından geldi. Bu alışılmadık ve aritmetiğin ötesinde önem taşıyor.
Ukrayna’nın savaş dönemi maliyesine dair tartışmaya dış destek hâkim. Oysa borçlanmanın hatırı sayılır bir bölümü yurt içinden toplandı — devlet tahvili alan bankalar, şirketler ve bireysel vatandaşlardan.
Bu neden alışılmadık
Savaştaki ülkeler tipik olarak iç borç piyasalarının kapandığını görür. Yatırımcılar kur riski, enflasyon riski ve borçlunun geri ödeyecek kadar ayakta kalamaması ihtimaliyle karşı karşıyadır. Ukrayna’da piyasa yalnızca açık kalmadı, devletin dijital hizmeti üzerinden bireysel alıcılara da açıldı; bir kişi telefondan tahvil alabildi.
Paranın ötesinde ne başarıyor
İç borç piyasası bir para politikası aracı ve devlet üzerinde bir disiplindir: kendi vatandaşlarından piyasa oranıyla borçlanan bir hükümet onların gözünde güvenilirliğini korumak zorundadır; bu, salt dış finansmanın kısıtlamadığı davranışları kısıtlar.
Ayrıca bağımlılığı azaltır. Tamamen dışarıdan finanse edilen bir bütçe, sürekliliğine başka yerde karar verilen bir bütçedir.
Kısıt
İç kapasite sınırlı ve oranlar bedava değil. Yurt içinde borçlanmak işletmelere kredi vermekle rekabet ediyor ve fazla ileri götürülürse tam da toparlanmanın dayandığı özel yatırımı dışlıyor.
Gözlem
Savaş sırasında kendi hükümetine borç veren bir nüfus, o hükümetin geri ödemek üzere var olup olmayacağına dair bir yargı ifade ediyor. Bu yargıyı kazanmış olmak küçük bir şey değil.
Bu analizi paylaş
Yorumlar