Mykolaiv ve su temini sorunu

Mykolaiv içme suyunu sağlayan boru hattını kaybetti ve uzun bir süre içilebilir bir kaynak olmadan işlemek zorunda kaldı. Bir şehrin o durumda ne yaptığı ortaya konmaya değer; çünkü sıra bu her nerede olursa uygulanabilir.

Anlık tedbirler

Şebekede teknik su: sistem, tuvaletler, yıkanma ve yangın söndürme sürsün diye bir haliçten tuzlu suyla beslendi. O su içilebilir değil ve tuzluluğu boruları, kazanları ve cihazları bozuyor; şebekeyi canlı tutmak karşılığında bilinçle kabul edilmiş bir maliyet.

Şehir boyunca içme suyu dağıtım noktaları; tankerle ve arıtma üniteleriyle besleniyor, insanlar bidonlarla kuyruğa giriyor.

Bağışlanmış ve satın alınmış, çok büyük hacimde şişe suyu.

Ara mühendislik

Yeraltı suyunun izin verdiği yerlerde açılan sondaj kuyuları ve kötü nitelikli kaynaklardan içilebilir su üretebilen mobil arıtma üniteleri.

Kalıcı çözüm

Alternatif bir kaynaktan yeni bir boru hattı; kayda değer bir doğrusal inşaat projesi: güzergâh seçimi, arazi erişimi, boru tedariki, pompa istasyonları ve onlar için elektrik.

Bu, normal koşullarda çok yıllık bir iş ve sıkıştırıldı.

Vaka ne öğretiyor

Şebeke içilemez suyla çalışmayı sürdürüyor ve içme suyu ayrıca dağıtılıyorsa bir şehrin uzun süre şebekede içilebilir su olmadan yaşayabileceğini. Bu hoş olmayan bir düzen ve şebekeyi kaybetmekten çok daha iyi; çünkü boşalıp kuruyan bir şebeke çok daha büyük bir onarım.

Ve tek kaynaklı su temininin, her şehrin sınanmadan önce fiyatlaması gereken bir kırılganlık olduğunu.

Bir şehre geçici çözümle su vermek, kalıcı çözümü kurmaktan daha zor bir mühendislik işidir: çünkü aynı anda hem çalışması hem sökülebilir olması gerekir. Şantiyede geçici tesisat kurmuş herkes bunu bilir — geçici olan, kalıcı olandan daha çok bakım ister. Mykolaiv’in yaptığı iş, kalıcı boru hattından çok bu ara dönemin yönetilmesiydi.