Ekonomik Olarak Öne Çıkan ve Geride Kalan Bölgeler

Ukrayna bölgeleri ekonomik olarak hiç tekdüze değildi ve aralarındaki fark belirgin biçimde genişledi. Değişimin yönü ortaya konmaya değer; çünkü uzun süredir var olan bir örüntüyü tersine çevirdi.

Eski harita

Doğuda ve güneydoğuda ağır sanayi, merkez ve güney boyunca tarım, başkentte ve batıda hizmetler ve hafif sanayi. Sanayi bölgelerinin kişi başına üretimi daha yüksekti ve en yüksek işgücü göçü batıdaydı.

Yenisi

Batı kazandı: nüfus, taşınmış işletmeler, lojistik işlevler ve insanları izleyen hizmetler. Merkez tuttu. Cepheye yakın bölgeler işletmelerini, nüfuslarını ve kendi pazarlarına erişimlerini kaybetti.

Tersine dönüş gerçek ve çok kısa sürede, politikayla değil büyük ölçüde özel taşınma kararlarıyla oldu.

Bir bölgenin konumunu şimdi ne belirliyor

Önce ve kaçınılmaz olarak tehlikeden uzaklık. Sonra bölgenin taşınmış işletme alıp almadığı; bu, teşviklerin değil tesisin, işgücünün ve bağlantıların bir işleviydi. Sonra enerji ve lojistik güvenilirliği. Sonra da bir bölgenin kendisine sunulan fonu emip ememeyeceğini belirleyen idari kapasite.

Politika yanıtı

İşletmelere taşınma desteği, bölgesel kalkınma finansmanı ve gelen nüfusla başa çıkmak için alıcı bölgelerde altyapı yatırımı.

Daha zor soru kaybeden bölgeler için ne yapılacağı ve dürüst yanıt, altta yatan koşul değişmedikçe hiçbir şeyin işlemediği.

İzlenecek

Taşınmış işletmelerin kalıp kalmayacağı. Kalırlarsa bu, ekonomik haritanın kalıcı yeniden çizimi; dönerlerse ayrışma kapanır. Bu, şu anda firma firma verilen bir karar.

Yeni haritanın eskisinden farklı çıkması, benim satış bölgelerimde de görünüyor: on yıl önce zayıf saydığım bölgeler bugün en düzenli ödeyenler arasında. Bir bölgenin konumunu belirleyen şey artık sanayi mirası değil, lojistik erişimi ve yerel idarenin niteliği. İzlenecek şey de bu ikisi — çünkü ikisi de değiştirilebilir.