Enerji altyapısını daha iyi bir standarda yeniden inşa etmek

Hasardan sonra en hızlı ve en az tartışmalı seçenek her zaman orada olanı yeniden kurmaktır. Enerji altyapısı için bu bir hata olurdu ve nedenini belirli terimlerle söylemekte yarar var.

Devralınan tasarım neyi varsayıyordu

Az sayıda çok büyük üretim santrali; uzun yüksek gerilim hatlarıyla az sayıda çok büyük trafo merkezine bağlı. Bu topoloji megavat başına maliyeti asgariye indiriyor ve riski sayılabilir sayıda noktada yoğunlaştırıyor.

İnşa edildiği tehdit ortamı için akılcı bir tasarımdı. Bunun için akılcı bir tasarım değil.

Daha iyi bir standart neye benziyor

Dağıtıklık: yüke yakın konumlanmış daha çok ve daha küçük üretim; böylece tek bir kayıp bir bölgenin arzını ortadan kaldırmıyor.

Güzergâhta yedeklilik; böylece her düğüm en az iki yönden beslenebiliyor.

En kritik trafo merkezlerinde, yıkımı hasara çevirecek ölçüde fiziksel koruma.

Standartlaştırılmış ekipman şartnameleri; böylece yedek bir trafo ya da kesici birden fazla sahaya uyuyor — bu, ulusal bir yedek havuzunu benzersiz nesneler deposundan gerçek bir rezerve çeviriyor.

Maliyet argümanı

Bunların hepsi megavat başına eski topolojiyi yeniden kurmaktan pahalı. Önemli olan karşılaştırma eski sistemin sermaye maliyetine karşı değil, artık tahmin edilen değil ölçülen arz kaybı maliyetine karşı.

Pencere

Bu kararlar para geldiğinde bir kez veriliyor. Eski tasarıma göre yeniden kurulmuş bir trafo merkezi kırk yıl sabitleniyor ve farklı yapma argümanının sözleşme imzalanmadan önce kazanılması gerekiyor, sonra değil.

Yıkılanı aynen yapmak, en hızlı görünen ve en pahalı çıkan yoldur; çünkü aynı zafiyeti de birlikte kuruyorsunuz. Ekipman yenilerken müşterilerime hep aynı şeyi söylüyorum: bozulan makineyi aynısıyla değiştirmeden önce, neden bozulduğunu sorun. Hasar sonrası açılan pencere dar — o pencerede verilen tasarım kararları önümüzdeki otuz yılı belirleyecek.