Genç Ukraynalılar Gelecekten Ne Bekliyor?

Ukrayna’da önümüzdeki otuz yıl için bir şey planlayan herkes, şu anda on beş ile yirmi beş yaş arasındaki insanlar etrafında plan yapıyor ve bu kuşak hakkında duygusal değil somut olmaya değer.

Onları ne şekillendirdi

Bu kayıtta başka yerde tarif edilen kesintili eğitim. Çok sayıda durumda yerinden edilme. Sorumlulukla erken karşılaşma — çoğu, ebeveynlerinin çalışmadığı bir yaşta çalıştı, gönüllü oldu ya da bir haneyi destekledi.

Ve kurumların alenen sınandığı ve bazılarının tuttuğu biçimlendirici bir siyasi deneyim.

Bunun ürettiği görünen

Kurumlardan alışılmadık derecede yüksek beklenti ve onlara karşı düşük sabır. Bu kuşak yolsuzluğun normal olmasını beklemiyor; bu, eski tutumlardan gerçek bir kopuş ve karşılaştığında sert tepki veriyor.

Konumla pragmatik bir ilişki. Çoğu yurt dışında yaşadı, başka bir dil konuşuyor ve başka bir ülkede çalışmayı bir göç kararı değil olağan bir seçenek sayıyor. Bu aynı anda bir kaynak ve bir risk.

Ve Avrupa entegrasyonuna güçlü bir yönelim; bir hedeften çok bir varsayım olarak taşınıyor.

İzlenecek boşluk

Beklenti ile mevcut fırsat arasında. Yüksek standartları, uluslararası seçenekleri ve kesintili yeterlilikleri olan bir kuşak, yurt içi teklif kötüyse gider; iş ilginçse ve kurumlar düzgün davranıyorsa kalır.

Sonuç

Elde tutmak bir çağrı değil bir tasarım sorusu. Bu kuşak görev duygusuyla kalmayacak ve kalmaları gerektiğini söylemek mevcut en etkisiz yaklaşım. Yapmaya değer bir iş ve onları aşağılamayan bir sistem için kalacaklar ve ikisi de inşa edilebilecek şeyler.

Bu kuşağı mülakat masasının karşısından görüyorum ve fark ettiğim şey şu: kuruma değil kişiye güveniyorlar, sadakati şirkete değil ekibe duyuyorlar. Bir işveren için bu ne iyi ne kötü — sadece farklı. İzlenmesi gereken boşluk da burada: beklenti hızlı, kurumların değişme hızı yavaş.