İnşa eden uluslararası finans kuruluşları

Ukrayna’da altyapıyı birkaç uluslararası kuruluş finanse ediyor ve sık sık tek bir şeymiş gibi konuşuluyorlar. Değiller ve projelerinde çalışmak isteyen bir şirketin hangisinin hangisi olduğunu bilmesi gerekiyor.

Kim ne yapıyor

Dünya Bankası kamu sektörü projeleri ve politika programları için devlete kredi veriyor; kurumlara ve güvence önlemlerine ağır vurguyla.

EBRD hem kamu hem özel projeleri finanse ediyor, ticari riskle rahat ve tipik olarak bir belediye idaresine ya da özel bir sanayi yatırımına kredi veren o.

EIB uzun ve büyük kredi veriyor; genellikle büyük altyapı için ve iyi oranlarla.

IFC özel şirketlere yatırım yapıyor, sermaye dâhil ve devlete hiç kredi vermiyor.

Kurallar ne istiyor

Tanımlı eşiklerin üstünde açık uluslararası ihale, herhangi bir uluslararası müteahhidin bildiği standart sözleşme biçimleri, çevresel ve sosyal değerlendirme ve bağımsız kontrol.

Bu koşullar hazırlığa aylar ekliyor. Aynı zamanda ülke dışından bir teklif verenin karşılaştırılabilir koşullarda yarışabilmesi demek; bu da alanı genişletiyor ve fiyatı düşürüyor.

Bir müteahhit nasıl dâhil oluyor

Alım ilanları merkezî olarak ve önceden yayımlanıyor. Ön yeterlilik çoğu zaman ayrı ve daha erken bir aşama; ihalenin kendisini bekleyen firmalar onu çoktan kaçırmış oluyor.

Yerel ortaklık olağan ve sık sık zorunlu; bu da yetkin bir yerel firmayı bir formalite değil gerçekten değerli bir ortak yapıyor.

Genel nokta

Kuruluşlar iki şey satın alıyor: varlığı ve süreci. Yeniden inşadaki bir ülke için ikincisi tartışmasız daha değerli; çünkü yeterince sık kullanılan bir satın alma sistemi varsayılan hâline geliyor.

Bir kalkınma bankasının işin içinde olması, benim için para değil kural demek: ödeme koşulu belli, uyuşmazlık yolu belli, şartname değişmiyor. Bu üçü olduğunda küçük bir tedarikçi de büyük bir işe girebiliyor; olmadığında sadece riski taşıyabilenler kalıyor. Bankaların yeniden inşaya asıl katkısı, sofradaki firma sayısını artırmaları olacak.