Yenilenebilir destek şemasını onarmak

Ukrayna yenilenebilir üretim için Avrupa’nın en cömert alım garantisi tarifelerinden birini getirdi ve tam da amaçlandığı gibi işledi: kısa sürede büyük miktarda güneş ve rüzgâr kapasitesi kuruldu.

Tasarım nerede başarısız oldu

Tarife yüksek belirlendi, bir yabancı para birimine referansla ifade edildi ve uzun bir süre için garanti edildi. Bu arada güneş kurma maliyeti dünya çapında çarpıcı biçimde düştü; yani ilk projeleri çekmek için gerekli olan tarife, sonraki projeler kurulduğunda gerekenden birkaç kat cömertti.

Yükümlülük, elektrik piyasasından finanse edilen kamu alıcısı tarafından ödenecekti. Garantili ödemelerin hacmi mevcut geliri aştığında borçlar birikti.

Yeniden yapılandırma neyi içerdi

Mevcut projeler için tarifede müzakere edilmiş bir indirim; karşılığında birikmiş borçların tanımlı bir takvimle kapatılması taahhüdü. Üreticiler gerçek bir zarar aldı; alternatif, kimsenin yerine getiremeyeceği bir sözleşme karşısında ödememenin sürmesiydi.

Dersler

Bir destek şemasının, maliyetler düştükçe oranı otomatik indiren bir mekanizması olmalı; ya takvime bağlı azalmayla ya ihaleyle. Maliyetleri her yıl düşen bir sektörde bir oranı on yıllığına sabitlemek bir tasarım hatası.

Ve ödeme yükümlülüğü belirlenmiş, yeterli bir kaynaktan finanse edilmeli; yoksa garanti bir garanti değildir.

İtibar maliyeti

Kayda değerdi ve bir sonraki şemanın tasarımının sektörün ötesinde önem taşımasının nedeni bu. Yatırımcılar yeniden müzakere edilmiş bir sözleşmeyi uzun süre hatırlıyor.

Ödenmeyen bir alacak, bir sektöre kaybettiği paradan fazlasını kaybettirir; bir daha o ülkeye teklif verirken herkesin ekleyeceği risk primini yaratır. Bunu ekipman tarafında yaşadım: bir kez geciken ödeme, sonraki üç sözleşmenin fiyatına giriyor. Yeniden yapılandırmanın gerçek maliyeti tarifedeki indirim değil, o primin ne kadar süreyle ödeneceğiydi.