Ukrayna’da Yönetişim Kalitesini Ölçmek

Bir ülkeyi değerlendiren herkes endekslere uzanıyor ve onları, gerçekte neyi ölçtüklerini anlayarak kullanmakta yarar var.

Başlıca sınırlama

En sık aktarılan yönetişim göstergelerinin çoğu algı temelli: uzmanların, iş dünyası anketlerinin ve risk analistlerinin görüşlerini topluyorlar. Algı gerçek bir şey ve yavaş hareket ediyor; çünkü insanlar görüşlerini olgular değiştikten uzun süre sonra güncelliyor.

Bu sistemik bir gecikme üretiyor. Kamu alımını üç yıl önce reforme etmiş bir ülke, hâlâ kısmen öncesinde sahip olduğu itibarla puanlanıyor.

Algı ile deneyim nerede ayrışıyor

İnsanlara son bir yılda kişisel olarak rüşvet verip vermediklerini soran anketler, yolsuzluğun bir sorun olup olmadığını soranlardan farklı bir resim üretiyor. Ukrayna’da deneyim ölçüleri algı ölçülerinden hızlı iyileşti; reformlar gerçek olduğunda ama itibar yetişmediğinde tam da beklenecek örüntü bu.

Aynı zamanda reformlar kozmetik olsa ve yalnızca karşılaşmalar değişse görülecek örüntü de bu. İkisini ayırt etmek puanlara değil mekanizmalara bakmayı gerektiriyor.

Bunun yerine neye bakardım

Doğrulanabilir işletme verisine: kamu alımına katılım oranları, tek teklifli ihalelerin payı, ruhsat alma süresi, denetimlerin bozulma oranı, mahkeme icra süreleri.

Bunlar sıkıcı, yayımlanmış ve görüşle oynatılamaz.

Endekslerin adil kullanımı

Bir yıldaki puan olarak değil yıllar boyunca bir eğilim çizgisi olarak ve her zaman raporlanan değil ölçülen bir şeyin yanında.

Endekslerin gecikmesi, benim deneyimimle sıralamanın sık sık uyuşmamasının sebebi: algı iki yıl önceki gerçeği ölçüyor. Ben onların yerine dört şeye bakıyorum — şirket kurma süresi, iade tarihi, gümrük süresi ve mahkeme takvimi. Dördü de ölçülebilir ve dördü de benim faturamda görünüyor. Endeksin adil kullanımı, karşılaştırma için; karar için değil.