Ukrayna Neden Yabancı Sermayeye İhtiyaç Duyuyor?

Yabancı yatırım argümanı genelde kötü kuruluyor. Açıklanmak yerine ileri sürülüyor ve bu ileri sürüş, yabancı sahiplerin kârı dışarı çektiği yönündeki bariz itirazı davet ediyor.

Daha güçlü versiyonu, her biri tartışılabilecek kadar somut üç mekanizmaya dayanıyor.

Sermaye maliyeti

Büyümeyi yurt içinde finanse eden bir Ukrayna şirketi, eşdeğer bir Batı Avrupa şirketinin ödediğinin çok üstünde borçlanma maliyetiyle karşılaşıyordu. Bu fark, şikâyet edilecek bir piyasa başarısızlığı değil; ülke riskini, kur riskini ve ince bir kredi piyasasını yansıtan bir fiyat.

Pratik sonuç, sağlam getirisi olan bir projenin Almanya'da yapılacak, Ukrayna'da yapılmayacak olması; çünkü eşik getiri oranı daha yüksekti. Ekonomik olarak verimli olacak yatırım basitçe gerçekleşmiyordu.

Doğrudan yabancı yatırım, yerel maliyetle değil yatırımcının fon maliyetiyle fiyatlanmış sermaye getiriyor. Yurt içi eşiği aşamayan proje yabancı eşiği aşıyor ve tesis kuruluyor.

Argümanın çekirdeği bu ve yabancı sahiplerin daha iyi yöneticiler olduğuna dair hiçbir iddiaya dayanmıyor.

Teknoloji ve süreç transferi

Önem taşıyan transfer nadiren makinedir. Onun etrafındaki işletim sistemidir: kalite kontrol prosedürleri, bakım rejimleri, tedarik zinciri yönetimi, iş sağlığı ve güvenliği pratiği, mali raporlama disiplini.

Bu insanlar üzerinden aktarılıyor. Biri yabancı sahipli bir tesiste beş yıl çalışıyor, modern bir operasyonun nasıl yürüdüğünü öğreniyor, sonra ya o pratikleri yerli bir şirkete taşıyor ya da kendi şirketini kuruyor. Yabancı yatırımın yayılma etkisi, yabancı şirketlerde yetişmiş insanlarla kadrolanmış yerli firmalarda ortaya çıkıyor ve yabancı tesisin doğrudan üretiminden büyük bir etki.

Rekabetçi disiplin

En az popüler argüman ve muhtemelen en önemlisi.

Korunan bir pazardaki yerleşik yerli oyuncuların iyileşmek için nedeni yoktur. Daha iyi ürünleri, daha düşük maliyetleri veya daha iyi hizmeti olan yabancı bir girişimci bir yanıtı zorunlu kılıyor — yatırım, yeniden yapılanma, fiyat indirimi — ve bu yanıttan, yabancı şirketten hiç alışveriş etmeyen müşteriler de yararlanıyor.

Yerleşik oyuncuların yabancı girişe karşı lobi yapmasının nedeni tam olarak bu ve o lobiciliğin gücü, ne kadar rekabetçi disiplinin eksik olduğunun oldukça iyi bir göstergesi.

Dürüst karşı argümanlar

Kâr transferi gerçek ve yabancı sahipli varlık stoku büyük olan bir ülke bir temettü akışı ihraç eder. Soru, o varlıkların yabancı sermaye olmadan hiç var olup olmayacağı ve cevap genelde hayır.

Bankacılıkta yabancı mülkiyet, kredi arzını yurt dışında alınan kararlara duyarlı kılıyor; bölge bunu 2008'de öğrendi. Bu gerçek bir maliyet ve açıklığa karşı değil karma bir mülkiyet yapısı lehine bir argüman.

Ve yabancı yatırım, zayıf yönetişim altında kaynak sektörlerinde yoğunlaştığında çıkarımcı olabilir. Bu, olup olmayacağı hakkında değil hangi sektörler ve hangi kurallar altında olduğu hakkında bir argüman.

Pratik sonuç

Sermaye maliyeti yüksek, sanayi tabanı yaşlanan ve rekabetçi baskısı zayıf orta gelirli bir ekonomi, açıklıktan zengin bir ekonomiden fazla kazanır; çünkü tam da yabancı yatırımın sağladığı şeylerden yoksundur.

Politika sorusu hiçbir zaman açık olup olmamak değil. Açıklığın yalnızca kâr akışını değil bu üç etkiyi üretmesini sağlayan düzenleyici ve rekabet çerçevesinin ne olduğu — ve o çerçeve, hiçbir yatırımcının sizin yerinize yapmayacağı yurt içi bir iş.

Bu arşivden ilgili

• İthalat Kalitesi: İtibar Sorunu ve Standartların Dönüştürücü Etkisi
• Komşuluğun Ekonomik Değeri: Ukrayna İçin Kritik Beş Ülke
• Ukrayna ve Kazakistan: ayrışan iki Sovyet sonrası ekonomi
• Ukrayna Yıllık Değerlendirme 2010: iki kanal üzerinde toparlanma

Yabancı sermayenin getirdiği en değerli şey para değil, yöntem. Kendi şirketlerimde gördüm: yabancı bir ortakla çalışmaya başlayınca raporlama, bakım planı ve iş güvenliği kendiliğinden değişiyor, çünkü karşı taraf başka türlüsüne alışkın değil. Ucuz kredi bir avantajdır; disiplin ise kalıcı olandır.