İnsanların hâlâ yaşadığı bir banliyöyü yeniden inşa etmek

Kiev’in kuzeybatısındaki banliyö kasabaları 2022 başında hasar gördü ve hasarlı toprakların çoğunun aksine haftalar içinde yeniden erişilebilir hale geldi. İnsanlar hızla döndü; çoğu zaman yalnızca kısmen oturulabilir binalara.

Bu yeniden inşayı neden zorlaştırıyor

Boş bir arsa incelenebilir, yıkılabilir ve bir takvime göre yeniden inşa edilebilir. Kırk dolu, yirmi yıkık dairesi olan bir bina edilemez.

Çalışma, orada yaşayan insanların etrafında kat kat ilerlemek zorunda; su ve ısıtma sürdürülerek, erişim korunarak ve gürültü çalışma saatleriyle sınırlanarak. Bu kısıtların her biri maliyeti yükseltiyor ve süreyi uzatıyor.

Hukuki durum da daha karmaşık; çünkü çok malikli bir binada özel mülkiyetli bir daireyi onarmak, yerinden edilmiş, yurt dışında ya da ulaşılamaz olabilecek maliklerin rızasını gerektiriyor.

Kasabalar ne yaptı

Triyaj. Binalar yapısal olarak sağlam, onarılabilir ya da onarılamaz diye sınıflandırıldı ve orta kategori önce ele alındı; çünkü para birimi başına en fazla onarılmış konutu o üretiyordu.

Her şeyden önce çatılar ve pencereler; çünkü kuru kalan bina yavaş bozulur, kalmayan iki kış içinde kaybedilir.

Ve belgelenmiş bir hasar sicili; çünkü tazminat da nihai yeniden inşa finansmanı da o anda tutulmuş kayıtlara bağlı.

Şimdi görünen

Onarılmış bir binanın bir harabenin yanında durduğu ve onarım düzeninin hasarın oluş sırasını değil başvuruların yapılış sırasını izlediği sokaklar.

Ders

Yeniden inşa tek bir proje değil. Farklı maliklere ait binlerce küçük proje ve hızını inşaat kapasitesi değil idare belirliyor.

İnsanların içinde yaşadığı bir yerde çalışmak, boş bir şantiyede çalışmaktan bambaşkadır: makine saatleri, toz, gürültü, geçici yol — hepsi müzakere konusu olur. Bunu şehir içi işlerde çok yaşadım ve maliyeti her zaman programda görünür. Kuzeybatı kasabalarının başardığı şey teknik değil sosyaldi; sakinleriyle birlikte çalışmayı öğrendiler.