Devriye polisi ve görünür reform

Eski trafik polisi, kendileri dahil herkesin hemfikir olduğu üzere, asli işlevi yol kenarında küçük ödemeler toplamak haline gelmiş bir kurumdu. Lağvedildi ve sıfırdan işe alınan yeni bir devriye hizmetiyle değiştirildi.

Neyin işe yaramasını sağladı

Reform değil lağıv. Mevcut memurlar yeniden eğitilmedi; kurum kaldırıldı ve yenisi kuruldu; eski memurlara herkesle aynı koşullarda başvurma izni verildi ve çoğu seçilmedi.

Açık işe alım; eski hizmete asla katılmayacak başvuranları çeken kamusal bir kampanyayla — mezunlar, kadınlar, sistemin dışından insanlar.

İşi korumaya değer kılan maaşlar. Görevden alınınca bir şey kaybedecek kadar ödeme alan bir memur, almayandan farklı davranır.

Ve görünürlük: yeni üniformalar, yeni araçlar, kamusal alanda devriyeler. İnsanlar bir şeyin değiştiğini görebildi; bu, geri kalan her şeyin inandırıcılığı için muazzam önemliydi.

Neyi başardı

Bu özel alanda yol kenarı rüşveti çöktü. Yeni hizmete kamu güveni bir dönem boyunca neredeyse her devlet organından yüksekti.

Neyi başaramadı

Çok daha büyük, daha az görünür ve hayli daha zor olan geniş polis ve soruşturma yapılarının reformunu. Bir devriye memuru halk tarafından her gün görülür; bir müfettiş görülmez.

Aktarılabilir ders

Bir kurumun kültürü sorunsa insanları değiştirmek onları yeniden eğitmekten etkilidir ve bu ancak kamuoyu sonucu görebildiğinde siyaseten mümkündür. Görünürlük burada sonradan akla gelen bir iletişim işi değil; reformu yaşanabilir kılan şeyin ta kendisi.

Görünür bir reformun en çok tartışılan olmasının sebebi, herkesin ona bir yargı verebilmesi — oysa aktarılabilir ders başka yerde: tamamen yeni bir kadroyla başlamak, mevcut kadroyu düzeltmekten kolay. Bunu servis ekibi kurarken de gördüm. Neyi başaramadığı da açık; bir birim değişti, arkasındaki sistem aynı kaldı.