İnşaat işgücü sorusu

Yeniden inşayı insanlar kısıtlıyor ve hangi insanlar olduğunda somut olmaya değer; çünkü eksiklikler meslekler arasında tekdüze değil.

Eksiklik en keskin nerede

Uzun eğitim gerektiren nitelikli meslekler: yapısal standartlara göre sertifikalı kaynakçılar, sınai iş için yeterlikli elektrikçiler, vinç operatörleri ve şartnameye göre denetim yapabilecek şantiye mühendisleri. Genel işçi bulmak daha kolay; sertifikalı beceri değil.

En az konuşulan ve en bağlayıcı eksikliklerden biri proje yönetimi. Birinin şantiyeyi yürütmesi, meslekleri sıralaması, taşeronları yönetmesi ve bir programı tutması gerekiyor; bu bir unvan değil bir meslek.

Geri dönüş göçü

Çok sayıda Ukraynalı inşaat işçisi şu anda Polonya’da, Almanya’da, Çekya’da ve başka yerlerde çalışıyor; pek çok durumda evdekinden daha ileri işler yapıyor, modern şantiyelerde ve Avrupa standartlarına göre.

Bu, ülke dışında duran eğitimli bir işgücü. Dönüp dönmeyeceği ücretlere, konuta, güvenliğe ve kritik olarak yurt dışında kazanılan yeterliliklerin ve deneyimin tanınmasına bağlı. Dönecek ama vardığında niteliksiz sayılacak bir işçi dönmez.

Havuzu ne büyütür

Yabancı deneyimi tanıyan hızlandırılmış sertifikasyon. Yönetim için değil meslekler için ölçekli eğitim kontenjanları. Kadınların inşaat mesleklerine bilinçli alımı; başladı ve sürdürülmesi gerekiyor. Ve gerektiğinde uyarlamalarla gazilerin istihdamı.

İzlenecek ölçüt

Her yıl işgücüne katılan sertifikalı meslek erbabı sayısı, mesleklere göre. Harcanan parayı yansıtan inşaat çıktısı değil. İşgücü sayısı size üç yıl sonra neyin mümkün olacağını söyler.

İşçi bulmakla ekip kurmak aynı şey değil; bir şantiyeyi yürüten şey, birbirini tanıyan beş kişidir. Servis ve montaj ekibi kurarken bunu öğrendim — insanları toplamak haftalar, birlikte çalışabilir hâle getirmek yıllar alıyor. Ukrayna’nın işgücü sorunu bir sayı sorunu gibi tartışılıyor ama sahada bir süreklilik sorunu.