AB’ye Katılımın Şirket Bilançosuna Etkisi

Burada faaliyet gösteren bir şirket için katılım bir kimlik ya da jeopolitika sorusu değil. Bir bilançodaki bir dizi sayı ve bir işletme bütçesindeki bir dizi maliyet.

Sermaye maliyeti

En büyük tek etki. Bir Ukrayna varlığının her değerlemesi bir ülke risk primi içeriyor ve o prim, bir şirketin bölgeye tipik bir çarpanla mı Birliğe tipik bir çarpanla mı değerlendiği arasındaki fark.

Katılım riski ortadan kaldırmıyor; riskin nasıl fiyatlandığını değiştiriyor, çünkü bir üye devlet yabancı bir yatırımcının zaten anladığı bir hukuki çerçevede ve kararları Birlik genelinde icra edilebilen bir mahkeme sisteminde işliyor.

Daha düşük bir iskonto oranı, şirketin üreteceği her gelecek nakit akışının bugünkü değerini yükseltiyor. Bir sahip için işin tamamı bu.

Uyum maliyeti

Gerçek ve öne yüklü. Çevre standartları, iş güvenliği, ürün uygunluğu, muhasebe ve raporlama. Bir üretici, erişimden bir şey kazanmadan önce para harcayacak.

Geçiş dönemleri tam da bunun için var ve bir taviz olarak değil aritmetiğin parçası olarak anlaşılmalı.

Pazar erişimi

Kotalar kayboluyor. Belgelendirme tanınıyor. Ödemeler yurt içi gibi sonuçlanıyor. Birlik genelinde kamu alımı bir Ukrayna teklif verenine eşit koşullarda açılıyor.

Dürüst denge

Önce maliyetler, sonra faydalar ve sıra, nakit yöneten bir şirket için önemli. Katılım dönemindeki uyum harcamasını planlayan ve değerleme artışını daha uzun planına fiyatlayan bir firma aritmetiği doğru yapıyor.

Başlamak için üyeliği bekleyen bir firma, aynı maliyetleri daha az zamanla daha sonra ödüyor.

Katılımın bilançoya etkisini üç kalemde görüyorum: sermaye maliyeti düşüyor, uyum maliyeti artıyor, pazar erişimi genişliyor. İlk yıllarda ikinci kalem ilk kalemi bastırıyor — bunu Avrupa standardına geçen her tedarikçide gördüm. Kazanç üçüncü yıldan sonra geliyor ve o zamana kadar dayanabilenler kazanıyor.