Bir Ukrayna şehrinde ulaşım

Ukrayna şehirleri yoğun ve iyi tasarlanmış bir toplu ulaşımı devraldı: metro sistemleri, geniş tramvay ve troleybüs ağları ve arabalar yerine bunların etrafında kurulmuş bir yerleşim düzeni.

Ona ne oldu

Yatırım eksikliği. Araç filosu yaşlandı, hat bozuldu ve ücretler siyasi nedenlerle maliyetin altında tutuldu; bu da işletmecilerin sistemi bakımlı tutamamasını garantiledi.

O boşluğa marşrutka girdi: sabit güzergâhlarda çalışan özel işletmeli minibüsler. Gerçek bir hizmet boşluğunu doldurdular ve ulaşım açısından kötü bir çözümler — küçük araçlar, yolcu başına yüksek işgücü maliyeti, tıkanıklık, konforsuz, kıyaslandığında güvensiz ve hareket kısıtlılığı olan hiç kimse için erişilebilir değil.

Reform neyi içeriyor

Minibüslerin, tarifeli güzergâhlarda düzgün otobüslerle değiştirilmesi; bu, belediyenin işletme ya da sözleşme kapasitesini gerektiriyor.

Elektronik biletleme; kulağa önemsiz geliyor ve dönüştürücü: kimin nereye seyahat ettiğine dair veri üretiyor — her rasyonel ağ planlamasının temeli — ve nakit işlemeyi ortadan kaldırıyor.

Gerçek maliyeti kabul eden bir ücret politikası; sübvansiyon herkes için maliyet altı bir ücrette gizlenmek yerine ihtiyacı olanlara şeffaf biçimde veriliyor.

Ve tramvay ile troleybüs altyapısının yenilenmesi; kilometre başına pahalı, varlığın ömrü boyunca yolcu başına ucuz.

Yeniden inşa için neden önemli

Yeniden kurulan şehirler ulaşım düzenini bir asır için belirleyecek. Arabalar etrafında yeniden kurmak, başta ucuz görünen pahalı seçenek. Mevcut ray temelli iskelet, çoğu Avrupa şehrinin sahip olmak için hayli para ödeyeceği devralınmış bir varlık.

Otuz yıl boyunca sökülen bir sistemin geri kurulması, benim işimde tanıdık bir hesap: bakımı ertelemek her zaman yeniden yapmaktan ucuz görünür ve hiçbir zaman ucuz olmaz. Tramvay hattını kaldırmak bir yıl, geri koymak on yıl. Yeniden inşa açısından önemi şu — bir şehrin toplu taşıması, o şehre kimin dönebileceğini belirliyor.