Rushnyk: her eşiği işaretleyen bez

Rushnyk, iki ucu dokunmuş ve nakışlanmış uzun ve dar bir bez. Pratik anlamda bir havlu değil ve onu havlu sanmak bir ziyaretçinin yaptığı ilk hata.

Nerede beliriyor

Doğumda; çocuğu sarmak ya da karşılamak için.

Düğünde ve tekrar tekrar: çift tören sırasında birinin üstünde duruyor, elleri bir başkasıyla bağlanıyor, korovai bir üçüncüsünde taşınıyor ve anne babalar karşılamada bir tane tutuyor. Geleneksel bir düğün, her birinin kendi işlevi olan hatırı sayılır sayıda kullanıyor.

Karşılamada; bir misafire ekmek ve tuzun rushnyk üstünde sunulduğu resmî selamlama, resmî vesilelerde hâlâ kullanılıyor.

Cenazede; tabutu indirmek ve sonrasında haçı örtmek için.

Ve evde; hanenin imgelerini tuttuğu köşede ikonaların üstüne asılı.

Kullanımları birleştiren

Her biri bir eşik: hayata girmek, bir aileye katılmak, bir eve girmek, ayrılmak. Bez bir geçişi işaretliyor ve kişiyle an arasına konan nesne o.

Süsleme

Biçimi bölgesel, dokunmuş ve nakışlanmış desenler; iki uçta da işleniyor, çünkü bir rushnyk asılı sergileniyor ve iki uç da görünüyor.

Bir düğün rushnyk’i gelin ya da ailesi tarafından yapılıyordu ve niteliği fark ediliyordu; yapacak başka işi olan genç bir kadına konan küçük bir baskı değil.

Neden hayatta kaldı

Çünkü saklaması ucuz, depolaması kolay ve kimsenin atlamadığı anlarda kullanılıyor.

Aynı nesnenin dört farklı anda kullanılması, ekonomik bir zarafet taşıyor: bir ev için tek bir şey yapmak yeterli oluyor. Bunun neden böyle olduğunu açıklayamam. Ama hayatta kalmasının sebebi bana anlaşılır geliyor — pahalı olmayan, saklanabilen ve her seferinde yeniden anlam kazanan bir nesne, kolay kolay terk edilmiyor.