Bir sanayi politikası olarak savunma sanayi iş birliği

Sanayi iş birliği anlaşmaları genellikle ne üretildiği üzerinden haberleştirilir. Kalıcı etki, düzenlemenin kurduğu şey: sonrasında yerinde kalan ekipman, süreçler, belgeler ve eğitilmiş insanlar.

Aldığı biçimler

Lisanslı üretim; başka yerde sahip olunan bir tasarımın anlaşmayla yerel olarak imal edilmesi. Lisans veren çizimleri, kalıp şartnamelerini ve kalite gereksinimlerini sağlıyor; lisans alan bunları karşılayacak yeteneği kuruyor.

Ortak girişimler; iki tarafın da katkı verip çıktıyı ve fikrî mülkiyeti tanımlı oranlarda paylaştığı yapı.

Ve bileşen tedariki; yerel firmaların yerleşik bir tedarik zincirine onaylı tedarikçi olarak girmesi — en gösterişsizi ve çoğu zaman en kalıcısı, çünkü tedarikçi onayı uzun vadeli bir ticari ilişki.

Gerçekte ne transfer oluyor

Takım tezgâhları ve metroloji ekipmanı. Kalite yönetim sistemleri ve beraberindeki belgelendirme. İmalat firmalarının ya olan ya olmayan dokümantasyon disiplini. Ve dış bir standarda göre çalışmış mühendisler.

Bu yetenekler sektöre özgü değil. Toleransları tutturabilen ve belgeleyebilen bir tesis pek çok şey yapabilir.

Standart boyutu

NATO standardındaki şartnamelere göre çalışmak, üretimi büyük bir tedarik pazarıyla hizalıyor ve tedarikçiyi, aksi halde onu değerlendirme imkânı olmayan alıcılar için okunabilir kılıyor.

Sanayi politikası okuması

Sektör hakkında ne düşünülürse düşünülsün, kurduğu imalat tabanı geneldir. Bu düzenlemeleri sanayi politikası sayıp buna göre müzakere etme argümanı bu.

Ortak üretim düzenlemelerinin kalıcı etkisi, üretilen üründe değil kurulan kabiliyette — tezgâh, kalite sistemi ve eğitilmiş mühendis, üretilen şey değişse de kalıyor. EMC ve kalkanlama tarafındaki çalışmalarımdan biliyorum: bir kez kurulan test altyapısı, başka sektörlere de hizmet ediyor. Sanayi politikası olarak okumak doğru.