Tereyağı haftası ve kışın sonu

Oruç öncesindeki hafta süt ürünü yiyerek, misafir ağırlayarak ve ziyarete giderek geçiyor. Yapıyı tümüyle sonrasında gelen açıklıyor.

Neden bu biçimde var

Et zaten bırakılmış; süt ürünleri ve yumurta bırakılmamış ve bu haftadan sonra yedi hafta boyunca bırakılacak. İlkbahar başında tereyağı, peynir, süt ve yumurtası olan bir hane bunları kullanmak zorunda; çünkü oruç boyunca dayanmayacaklar.

Dolayısıyla bayram, kutlama kılığına sokulmuş bir depolama sorununun çözümü. Bu alaycı bir okuma değil; gıda geleneklerinin çoğu böyle işliyor.

Ne yeniyor

Ukrayna’nın büyük kısmında, kuzeydeki gelenekle daha çok anılan kreplerden çok, ekşi kremayla servis edilen peynirli varenyky. İkisi de görülüyor ve hangisinin baskın olduğu bölgesel.

Miktarlar mütevazı değil ve mesele ölçülülük değil.

Ziyaretler

Haftanın, hangi gün kimin kimi ziyaret ettiğine dair bir yapısı var; genç bir çiftle kadının ailesi arasındaki ilişkiye özel vurguyla. Damatlar ve kaynanalar öne çıkıyor; onlarla ilgili mizah da öyle.

Son gün

Bağışlama Pazarı; oruç başlamadan önce insanların birbirinden bağışlanma dilediği gün. Formül sabit, yanıt sabit ve aileden, komşulardan ve meslektaşlardan isteniyor.

Teoloji hakkında ne düşünülürse düşünülsün, herkese özür dilemek için yıllık ve takvimli bir vesile kurmuş bir kültür yararlı bir şey inşa etmiştir.

Sonra duruyor

Geçiş tasarım gereği ani: aşırılık, sonra resmî bir özür, sonra yedi hafta perhiz. Hafta ancak o çiftin ilk yarısı olarak anlam kazanıyor.

Uzun bir perhizin hemen öncesinde bu kadar bol olmasının sebebinin tam da o perhiz olması, bana gayet mantıklı geldi — bitecek olan şeyin önceden tüketilmesi. Bizde de benzer bir hafta var ve aynı mantıkla işliyor. Sonra durması ise asıl kısım: bir bolluk döneminin tanımlı bir sonu olması, onu bolluk yapan şey.