Holodomor: 1932–33 kıtlığı ve tahılın burada taşıdığı ağırlık
Kasımın dördüncü cumartesisi ülke bir dakika duruyor ve pencerelere mum koyuyor. Neyin anıldığını anlamak, Ukrayna'da tahıl politikasının nasıl tartışıldığı hakkında çok şey açıklıyor.
1932 kışı ve 1933 baharında, Sovyet Ukrayna'sının tahıl üreten bölgelerinde birkaç milyon insan açlıktan öldü. Olay Holodomor olarak biliniyor; açlıkla verilen ölüm anlamına gelen bir bileşik.
Bu kayıt ne olduğunu, nasıl anıldığını ve Ukrayna tarım veya gıda sektöründe çalışan herkes için neden doğrudan güncel olduğunu ele alıyor.
Ne oldu
Tarımda kolektifleştirme 1929'da başladı ve dirençle karşılandı. Merkez tarafından belirlenen tahıl alım kotaları defalarca yükseltildi ve 1932'ye gelindiğinde hasadın verebileceğini aştı. Kotalar karşılanmadığında yanıt onları düşürmek olmadı.
Ekipler haneleri arayıp gıdayı — tohumluk tahıl ve kotayla ilgisi olmayan yiyecekler dahil — aldı. Hedefleri tutturamayan köyler, tüm mallardan mahrum bırakan kara listelere alındı. Ocak 1933'te iç hareket kısıtları, köylülerin yiyecek aramak için kırsalı terk etmesini engelledi.
Bu birleşim — kapasitenin ötesinde el koyma, tüm hane gıdasının alınması ve ayrılma yasağı — olayı bir ürün kıtlığından ayıran şey. Ülkede tahıl vardı. Kıtlık sırasında ihracat sürüyordu. Ölümler gıdayı üreten bölgelerde yoğunlaştı.
Nitelendirme sorunu
Ukrayna ve kayda değer sayıda başka devlet Holodomor'u soykırım olarak tanıyor. Bu nitelendirme, önlemlerin Ukraynalıları bir grup olarak hedef aldığı savına dayanıyor; kara listelere, özellikle Ukrayna ve Kuban'a uygulanan hareket kısıtlarına ve eşzamanlı olarak Ukrayna kültürel ve siyasi kurumlarının bastırılmasına işaret ediliyor.
Diğer tarihçiler politikanın ölçeğini ve kasıtlılığını kabul ederken soykırım sınıflandırmasına itiraz ediyor; genelde politikanın Sovyetler Birliği genelinde köylülüğü bir sınıf olarak hedeflediğini savunuyorlar.
Tartışma gerçek ve sürüyor. Ciddi tarihçilerin itiraz etmediği şeyler ölçek, aç hanelerden gıdanın kasıtlı alınması ve ölümlerin havanın değil politikanın sonucu olduğu.
Nasıl anılıyor
Kasımın dördüncü cumartesisi anma günü. Öğleden sonra dörtte ülke çapında saygı duruşu yapılıyor. Pencerelere mum konuyor — uygulama neredeyse evrensel ve başka hiçbir kamusal anmaya katılmayan haneler tarafından da sürdürülüyor.
Kiev'de, Lavra yakınında Dnipro'ya bakan yamaçlardaki anıt başlıca mekân. Girişindeki heykel — birkaç buğday başağı tutan zayıf bir kız çocuğu — ülkenin en tanınabilir imgelerinden.
Ticari yayıncılık ve reklam o gün geniş ölçüde durduruluyor. Ukrayna'da faaliyet gösteren bir şirket o tarihte tanıtım etkinliği yürütmemeli ve bunun yapılmaması fark ediliyor.
Ticari olarak neden önemli
Bu, yalnızca planlamada duyarlılık meselesi değil, o da geçerli olmakla birlikte. Ukrayna'daki bazı tartışmaların konusunun düşündüreceğinden neden daha yüklü olduğunu anlamakla ilgili.
Tahıl ihracat kısıtları, gıda fiyat kontrolleri, arazi mülkiyeti kuralları ve tarım arazisinde yabancı mülkiyeti, Ukrayna'da devletin bir zamanlar hasada el koyduğu ve insanların öldüğü bir arka plana karşı tartışılıyor. Arazi reformu tartışılırken o tarih odada bulunuyor ve tarım arazisinde yabancı mülkiyetine direncin derinliğini herhangi bir iktisadi argümandan daha isabetli açıklıyor.
Buraya tarım sektörüne giren herkes şunu anlamalı: araziye dair temkinlilik olağan anlamda korumacılık değil. Belirli bir kökeni var ve verimlilik argümanlarıyla ortadan kaldırılmayacak.
Bu arşivden ilgili
Bu analizi paylaş
Yorumlar