Deregülasyon: İzinlerin Tek Tek Kaldırılması

Ukrayna’daki her reform gündeminde deregülasyon kelimesi geçti. Çoğu zaman hiçbir şey olmaz. Arada bir olur ve ikisi arasındaki fark yönteme dayanır.

İşe yarayan yöntem

Bir envanterle başlayın. Bir işletmeden istenebilecek her izin, lisans, sertifika, denetim ve zorunlu onay; onu yaratan hukuki metin ve veren kurumla birlikte listelenir. O listeyi üretmek başlı başına zordur, çünkü bütün resmi hiç kimse elinde tutmamıştır.

Sonra her kaleme basit bir test uygulayın: bu hangi zararı önlüyor ve önlediğine dair kanıt var mı? Yanıt veremeyen her şey tek tek tartışılmak yerine varsayılan olarak siliniyor. Yaklaşımın bazen düzenleyici giyotin diye anılmasının nedeni bu — ispat yükü kuralı kaldırmakta değil, tutmakta.

Neden direniliyor

Çünkü her izin birinin işidir ve çoğu zaman maaşın ötesinde birinin gelirdir. Güvenlik gerekçesi olmayan ve yirmi yıllık reform önerilerinden sağ çıkan bir şart, genellikle bir nedenle sağ çıkıyordur.

Gerçekte ne değişti

Çok sayıda izin kaldırıldı, denetim rejimleri birleştirildi, inşaat, gıda ve ulaştırma usulleri basitleştirildi. Küçük bir işletme için görünür etki, açılmadan önce uğranacak ofis listesinin kısalmasıydı.

Kalıcılığı belirleyen şey

Silinen izinler, biri sicili tutup denetlemedikçe yeni adlarla geri gelir. Deregülasyon bir olay değildir; bakımı yapılan bir envanterdir. Onu bir olay olarak ele alan programlar birkaç yıl içinde sessizce geri alındı.

Silinen her izin, bizim tarafımızda bir hafta ve bir imza demekti; toplamı hiçbir manşete çıkmadı ama yıllık takvimimizi değiştirdi. Direncin sebebi ideoloji değil — her iznin arkasında o izni veren bir masa var. Kalıcı olup olmayacağını belirleyen tek şey, silinen iznin geri gelmesini engelleyen bir kayıt tutulup tutulmadığı.