Üyelik Öncesi AB ile Bütünleşme

Tam üyelik, uzun bir sürecin sonunda tek bir siyasi olay. Ancak onunla ilgili yararlı olan her şey öncesinde parçalar hâlinde teslim edilebilir ve hatırı sayılır bir kısmı çoktan edildi.

Şimdiden ne oldu

Enerji: elektrik şebekesi kıta sistemiyle senkronize ve enterkonnektörler üzerinden ticaret yapılıyor; Avrupa şablonuna göre yazılmış piyasa kurallarıyla.

Gümrük: ortak transit sözleşmesine katılım ve karşılık gelen elektronik sistemin işletilmesi; her geçişteki mükerrer usulleri kaldırıyor.

Ulaştırma: serbestleştirilmiş karayolu taşımacılığı; bir Ukrayna taşıyıcısının, hacimleri daha önce sınırlayan izin sistemi olmadan Birliğe ve Birlik içinden çalışmasını sağlıyor.

Ticaret: gümrük vergilerinin büyük ölçüde kaldırıldığı serbest ticaret alanı.

Ödemeler: tek euro ödeme alanına katılım; böylece bir Ukrayna bankasından transfer, Avrupa içi bir transfer gibi işliyor.

Ve dolaşım; önemsiz ve yukarıdakilerin herhangi birinden çok insanın fark ettiği şey.

Bu yaklaşım neden işliyor

Çünkü her adım, bütün değeri uzak bir tarihe saklamak yerine hemen ölçülebilir bir fayda veriyor. Sınırda saatler kazanan bir taşıyıcının daha iyi durumda olmak için katılımı beklemesi gerekmiyor.

Ve çünkü her adım, resmî katılımın isteyeceği aynı teknik uyumu istiyor; yani hiçbir şey boşa gitmiyor.

Siyasi değeri

Bütünleşmeyi bir niyet değil bir kayıt meselesi yapıyor. Altı sistemin içinde olan bir ülke, yalnızca bir bildirge imzalamış bir ülkeden farklı bir müzakere önerisi.

Üye olmadan sisteme katılmak, benim açımdan katılımın kendisinden daha kullanışlı olmuştur: ortak transit, enerji topluluğu, vize serbestisi — hiçbiri üyelik beklemedi ve hepsi teslim süremi kısalttı. Bu yaklaşımın işe yaramasının sebebi, her adımın kendi başına da faydalı olması. Bekleyerek yapılan hazırlık, bekleme süresini de kısaltıyor.