Okumalar ve söylenen formüller

Zamovlyannia; bir hastalığa, bir hayvana, doğal bir güce ya da bir kişiye hitap eden ve şifa, koruma, aşk ve çeşitli pratik amaçlar için kullanılan söylenen bir formül. Folklorcular binlercesini derledi ve metin olarak okunduğunda “okuma” kelimesinin düşündürdüğünden çok daha yapılı.

Standart yapı

Konuşanı yerleştiren bir açılış: kalkmak, yıkanmak, kapıdan çıkmak, bir tarlayı geçmek. Yolculuk ayrıntıyla anlatılıyor ve gündelik dünyadan başka bir yere bir güzergâh kuruyor.

Sabit bir yere varış: bir deniz, denizin ortasında bir taş, bir meşe, bir dağ. Bunlar bölgeler ve yüzyıllar boyunca dikkat çekici bir istikrarla tekrarlanıyor.

Söz konusu güce sahip bir figürle karşılaşma.

Emrin kendisi; genellikle doğrudan derde hitap ediyor ve onu bedenden çıkıp ıssız bir yere gitmeye zorluyor.

Ve bir mühürleme formülü: sözlerin kilitlendiği, anahtarın denize atıldığı beyanı.

İmgelem

Denizdeki taş, kökleri ve dallarıyla meşe, üç kardeş, altın köprü. Bu miras alınmış bir imge stoğu ve çok geniş bir coğrafya boyunca istikrarı, türün eskiliğine dair argümanlardan biri.

Aktarım kuralları

Bir okuma verilmeliydi, alınmamalıydı. Belirli bir hayat aşamasında daha genç birine geçiriliyordu ve gelişigüzel anlatılan bir okumanın gücünü yitirdiği kabul ediliyordu — uzmanlık bilgisi gövdesinin ortak mala dönüşmesini önlemek için çok etkili bir mekanizma.

Şimdi neden okumaya değer

Şiir olarak. En iyileri olağanüstü sıkıştırılmış metinler ve başka hiçbir yazılı iz bırakmamış insanlarca kurulmuşlar.

Sabit bir yapısı ve sabit bir imge kümesi olan bir metin türü, edebiyattan çok bir şablon — ve şablonun değeri, aktarılabilir olmasında. Bugün okumaya değmesinin sebebi de bence bu: yazıya geçirilmemiş bir kültürün nasıl standart tuttuğunu gösteriyor. Aktarım kurallarının kendisi, içeriğinden daha çok ilgimi çekti.