Sabit Kuru Savunmanın Maliyeti ve Faturayı Kimin Ödediği

2008 ile 2014 arasındaki dönemin çoğunda grivna, ülkenin dış konumunun desteklemediği bir kurda dolara karşı tutuldu. Merkez bankası onu tutmak için rezerv harcadı ve siyasi sistem bu rakamı ulusal itibar meselesi olarak ele aldı.

Sorun tam da bu çerçeveydi ve olay ayrıntısıyla anlaşılmaya değer; çünkü aynı hata başka yerlerde düzenli olarak yapılıyor.

Kur neden savunuldu

Hane halkı tasarrufları ve kurumsal borçlanmanın büyük bir bölümü dolar cinsindendi. Bir devalüasyon, o borcun yerel para cinsinden maliyetini anında yükseltir, bir temerrüt dalgası üretir ve tasarruf sahiplerine görünür bir kayıp yüklerdi.

Bunun siyasi maliyeti yoğunlaşmış ve anlıktır. Kuru savunmanın maliyeti — rezerv erimesi, bastırılmış ihracat, ertelenmiş uyum — dağınık ve gecikmelidir. Seçime giden bir hükümet neredeyse her zaman dağınık maliyeti seçer ve Ukrayna'nınki defalarca seçti.

Savunma gerçekte neye mal oldu

Rezervler istikrarlı biçimde düştü; bu da ülkenin sonraki herhangi bir şoku emme kapasitesini azalttı. İhracat rekabetçiliği aşındı; çünkü iç maliyetler yükselirken nominal kur hareket etmedi ve etki en ağır biçimde uluslararası rekabet eden imalatçılara bindi.

İthalat talebi fiilen sübvanse edildi, cari açığı genişletti ve finansmanı için daha fazla dış borçlanma gerektirdi.

Ve biriken baskı, uyum nihayet geldiğinde bunun kademeli bir kayma değil bir çöküş olması anlamına geldi — daha önce mevcut olan kademeli düzeltmelerin herhangi birinden çok daha büyük bir hareket.

Genel ilke

Döviz kuru bir fiyattır. Bir fiyatı, altındaki akımların desteklediği düzeyden uzakta tutmak, farkı korumak için bir şey harcamayı gerektirir ve harcama rezervler ya da siyasi irade tükenene kadar sürer.

Uyumu ertelemek onu önlemez. Yönetilebilir bir hareketi yönetilemez bir harekete dönüştürür ve maliyeti, kademeli bir hareketten korunabilecek olanlardan ani bir hareketi atlatamayacak olanlara aktarır.

Sonrasında ne değişti

Ukrayna dalgalı kura ve enflasyon hedeflemesine geçti ve o çerçeveyi o günden bu yana koruyor. Para birimi artık hareket ediyor — bazen belirgin biçimde — ve işletmeler hareket ettiği bir dünyaya uyum sağladı.

Bu daha iyi bir rejim. Dalgalı kur şokları tek bir kesintili olay için biriktirmek yerine küçük artışlarla sürekli emiyor ve eskiden bir rakama iliştirilen itibar artık enflasyon hedefine iliştiriliyor.

Bir şirket için pratik ders

Bir merkez bankasının savunduğu sabit bir kur üzerine iş gerekçesi kurmayın. Savunmanın kendisi size bunun piyasa kuru olmadığını söyler ve nihai hareketin yönü neredeyse her zaman önceden bilinebilir.

Gelirinizin para birimini, maliyetlerinizin ve borcunuzun para birimiyle mümkün olan her yerde eşleştirin. Gelişen bir pazarda korunma araçları pahalı ve çoğu zaman tam ihtiyaç duyduğunuz anda erişilemez; işin yapısındaki doğal bir korunma, kâğıt üzerindeki finansal olandan değerlidir.

Ve geri alınması siyasi olarak pahalı olan her politikayı, geç ve ani biçimde geri alınacak bir politika olarak değerlendirin. Bu belirli bir ülke hakkında sinizm değil. Hükümetlerin bugün görünen maliyetleri bir sonraki seçimden sonra görünen maliyetlere karşı nasıl tarttığının genel bir özelliği.

Bu arşivden ilgili

• Özelleştirme: üç dalga ve her birinin ürettiği
• Ukrayna ve IMF: sekiz programda tekrarlanan örüntü
• Kronik Ödemeler Dengesi Sorunu ve Neden Sürekli Geri Döndüğü
• Ukrayna Yıllık Değerlendirme 2012: bir kapı açılmış hâlde durgunluk

Sabit kuru savunmak, bir şirketin fiyat listesini piyasa değiştiği hâlde güncellememesine benziyor: kısa vadede istikrar gibi görünür, uzun vadede stoğunuzu ve nakdinizi yer. Bedeli ödeyen, kuru savunanlar değil rezerv tükendiğinde ithalat yapmak zorunda kalanlar oldu. Ertelenen bir düzeltmenin faizi her zaman bileşik işliyor.